News :77ನೇ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಆಂಟೋನಿಯೊ ಕೋಸ್ಟಾ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕಮಿಷನ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಉರ್ಸುಲಾ ವಾನ್ ಡೆರ್ ಲೇಯೆನ್ ಅವರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಂದು ಯೂರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ರಚನೆ, ಉದ್ದೇಶಗಳ ಬಗೆಗೆ ಈ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.
ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟ
ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪರಿಚಯ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟವು 27 ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿದೆ.
ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕಾನೂನುಗಳು ಮತ್ತು ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಮನ್ವಯವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಏಕೀಕರಣದ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿಗಳು ಬ್ರಸೆಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್ನಲ್ಲಿವೆ.
ವಿಕಸನ (Evolution) :
ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ವಿಕಸನವು ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಹಂತಗಳು :
ಆರಂಭಿಕ ಹಂತ (1950ರ ದಶಕ): 1951ರ 'ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಒಪ್ಪಂದ'ವು ಪ್ರಮುಖ ಯುದ್ಧ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಜಂಟಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರಲು 'ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಮತ್ತು ಉಕ್ಕು ಸಮುದಾಯ'ವನ್ನು (ECSC) ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ನಂತರ,
1957ರ 'ರೋಮ್ ಒಪ್ಪಂದ'ವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮುದಾಯ (EEC) ಮತ್ತು ಯುರಾಟಮ್ (Euratom) ಅನ್ನು ರಚಿಸಿತು.
ಏಕೀಕರಣ (1960-1980ರ ದಶಕ): 1965ರ ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದವು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಮತ್ತು ಉಕ್ಕು ಸಮುದಾಯ (ECSC), ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮುದಾಯ (EEC) ಮತ್ತು ಯುರಾಟಮ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ತಂದಿತು.
1985ರ 'ಷೆಂಗೆನ್ ಒಪ್ಪಂದ'ವು (Schengen Agreement) ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್-ಮುಕ್ತ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿತು.
ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸ್ಥಾಪನೆ (1990ರ ದಶಕ): 1992ರ 'ಮಾಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟ್ ಒಪ್ಪಂದ'ವು (Maastricht Treaty) ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು, EU ಪೌರತ್ವವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿದೇಶಿ ಹಾಗೂ ಭದ್ರತಾ ನೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
ಆರ್ಥಿಕ ಏಕೀಕರಣ: 1999-2002ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 'ಯುರೋ' (Euro) ಕರೆನ್ಸಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ವಿತ್ತೀಯ ಏಕೀಕರಣದತ್ತ ಇಟ್ಟ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ.
ಸುಧಾರಣೆಗಳು: 2007ರ 'ಲಿಸ್ಬನ್ ಒಪ್ಪಂದ'ವು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿತು ಮತ್ತು ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
ಸದಸ್ಯತ್ವ (Membership) :
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಜಿಯಂ, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಜರ್ಮನಿ, ಇಟಲಿ, ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್ ಮತ್ತು ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ಎಂಬ 6 ಸ್ಥಾಪಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿದ್ದವು. ನಂತರ ಸದಸ್ಯತ್ವವು ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತ 27 ದೇಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ 1973 ರಲ್ಲಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿ 2020 ರಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು.
ಸದಸ್ಯತ್ವದ ವಿಸ್ತರಣೆ (Membership Expansion) ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆರು ದೇಶಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಒಕ್ಕೂಟವು ಈಗ 27 ದೇಶಗಳಿಗೆ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಇದರ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೀಗಿದೆ:
• 1957 (ಸ್ಥಾಪಕ ಸದಸ್ಯರು): ಬೆಲ್ಜಿಯಂ, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಜರ್ಮನಿ, ಇಟಲಿ, ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್ ಮತ್ತು ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್.
• 1973: ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್, ಐರ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ (UK) ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದವು. (UK 2020ರಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಿತು).
• 1980ರ ದಶಕ: ಗ್ರೀಸ್ (1981), ಸ್ಪೇನ್ ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ (1986) ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದವು.
• 1995: ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾ, ಫಿನ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡನ್ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದವು.
• 2004: ಸೈಪ್ರಸ್, ಝೆಕ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್, ಎಸ್ಟೋನಿಯಾ, ಹಂಗೇರಿ, ಲಾಟ್ವಿಯಾ, ಲಿಥುವೇನಿಯಾ, ಮಾಲ್ಟಾ, ಪೋಲೆಂಡ್, ಸ್ಲೋವಾಕಿಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ಲೊವೇನಿಯಾ ಎಂಬ 10 ದೇಶಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದವು.
• 2007: ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಮತ್ತು ರೊಮೇನಿಯಾ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದವು.
• 2013: ಕ್ರೊಯೇಷಿಯಾ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಯಿತು.
ಸದಸ್ಯತ್ವದ ಸೇರ್ಪಡೆಗೆ ಮಾನದಂಡಗಳು ಸದಸ್ಯತ್ವವು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದ್ದು, ದೇಶಗಳು ಒಕ್ಕೂಟದ ಒಪ್ಪಂದಗಳು, ಕಾನೂನುಗಳು ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಲು ಬಯಸುವ ದೇಶಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಂತಹ (functioning market economy) ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಏಕೀಕರಣದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಏಕೀಕರಣವು ಕೇವಲ ಸದಸ್ಯತ್ವಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಅದು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ:
• ಆರ್ಥಿಕ ಏಕೀಕರಣ (Economic Integration): ಏಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು (Single Market) ಸರಕುಗಳು, ಸೇವೆಗಳು, ಬಂಡವಾಳ ಮತ್ತು ಜನರ ಮುಕ್ತ ಚಲನೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ,.
• ವಿತ್ತೀಯ ಒಕ್ಕೂಟ (Monetary Union): 1999-2002ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 'ಯುರೋ' (Euro) ಕರೆನ್ಸಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ವಿತ್ತೀಯ ಏಕೀಕರಣದತ್ತ ಇಟ್ಟ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ಯುರೋ ವಲಯದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
• ಗಡಿರಹಿತ ಪ್ರಯಾಣ: 1985ರ 'ಷೆಂಗೆನ್ ಒಪ್ಪಂದ'ವು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್-ಮುಕ್ತ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿತು, ಇದು ನಾಗರಿಕರ ಮುಕ್ತ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದೆ,.
• ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಏಕೀಕರಣ: ಒಕ್ಕೂಟವು ಕೃಷಿ, ಪರಿಸರ, ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆಯಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜಂಟಿ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ್ಯಂತ ಏಕರೂಪವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ರಚನೆ (Institutional Structure) :
EU ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸುಸ್ಥಾಪಿತ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ:
1. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ (European Council): ಇದು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ಒಕ್ಕೂಟದ ಒಟ್ಟಾರೆ ರಾಜಕೀಯ ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.
2. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ (European Parliament): ಇದು ನಾಗರಿಕರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಚುನಾಯಿತವಾಗುವ ಏಕೈಕ EU ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಶಾಸಕಾಂಗ ಮತ್ತು ಬಜೆಟ್ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ದಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯೂನಿಯನ್ ಜೊತೆಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
3. ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ದಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯೂನಿಯನ್ (Council of the European Union): ಇದು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ (ಸಚಿವರುಗಳು). ಇದು ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ EU ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
4. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆಯೋಗ (European Commission): ಇದು ಒಕ್ಕೂಟದ ಕಾರ್ಯಾಂಗವಾಗಿದ್ದು (Executive Body), ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತದೆ, ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಪಾಲನೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
5. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ (CJEU): ಇದು EU ಕಾನೂನಿನ ಏಕರೂಪದ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುತ್ತದೆ.
6. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ (ECB): ಇದು ಯುರೋ ಬಳಸುವ ದೇಶಗಳ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ, ಆರ್ಥಿಕ ಏಕೀಕರಣ, ಸಾಮಾನ್ಯ ನೀತಿ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಏಕೀಕೃತ ಬಾಹ್ಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸವಾಲುಗಳು :
1. ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳು: ರಷ್ಯಾ-ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆಯು ಒಕ್ಕೂಟದ ಭದ್ರತೆಗೆ ಬೆದರಿಕೆಯೊಡ್ಡಿವೆ ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆಯ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ. ಈ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು EU ನ ಏಕತೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಚೀನಾ ನಡುವಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು, ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಬಾಹ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವುದು ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಚಿಂತೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
2. ಆರ್ಥಿಕ ಸವಾಲುಗಳು: ಹೆಚ್ಚಿನ ಇಂಧನ ವೆಚ್ಚಗಳು, ಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿನ ಇಳಿಕೆ (weak productivity growth), ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾಲವು ಯುರೋಪಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತಿಕ ಸ್ಪರ್ಧೆಯು ಸಹ ಇದಕ್ಕೆ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.
3. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು: ಯುರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು (shrinking workforce) ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿವೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅನಿಯಮಿತ ವಲಸೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಏಕೀಕರಣದ ಸವಾಲುಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
4. ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಅಪನಂಬಿಕೆ: ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ (Nationalism), ಯುರೋಸ್ಕೆಪ್ಟಿಸಿಸಂ (EU ಬಗ್ಗೆ ಅಪನಂಬಿಕೆ), ಮತ್ತು ಜೀವನ ವೆಚ್ಚದ ಏರಿಕೆಯು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗೂ ಒಕ್ಕೂಟದ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.
5. ಹವಾಮಾನ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಗುರಿಗಳು: ಹವಾಮಾನ ತಟಸ್ಥತೆ (climate neutrality) ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಒಕ್ಕೂಟದ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರಿ ಹೂಡಿಕೆ, ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯದ ನೀತಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
6. ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ತೊಡಕುಗಳು: ಒಕ್ಕೂಟವು 27 ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, 'ಒಮ್ಮತ ಆಧಾರಿತ ನಿರ್ಧಾರ' (Consensus-based decision-making) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ನಿರ್ವಹಣೆಯಂತಹ ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ಮತ್ತು ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಅಡ್ಡಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ
